این غصه های وقت و بی وقت...

 این بغضهای باریده و نباریده....

 این حرفای نگفته...نگفته...

 این سکوتهای شیشه ای که خیال شکسته شدن ندارن...

 این حال و هوای ابری و بارونی ،همه میگن یه چیزی کمه..

 اما هنوز امید هست...هست...

 چجوری میشه به یه بنده خدایی که اینجا رو اشتباهی گرفته،فهموند

آدرسو اشتباهی اومده...

داداش اشتباهی اومدی...

واسه من مهم نیست...

گفتم که بدونی و انقدر احساسات خرج نکنی...

 بازم شرمنده ام کردی..

 غیر از این انتظاری از تو نمیشه داشت....

 آره..میتونی..میدونم..تو  دلت خیلی بزرگه....به خاطر همینه که انقدر به

 خودم جرات اشتباه میدم...

 میدونم هر بار که برگردم،قبل از اینکه بگم منو بخشیدی...

 اگه نمک گیرت شدم به خاطر همینه....

 منو ببخش....

 این روزای پاییزی،این حال و هوا،این برگا که انگار توی دل من پایین میریزن

 همه شون منو یاد گذشته میندازن...همه شون منو هوایی میکنن...

 بیا..تو هم بیا...حیفه این پاییزو از دست بدیم...

 نمیدونی چقدر امروز بارون زیبا بود....

 یه بارون ملایم و عاشقونه که انگار فقط واسه من میبارید..

 نمیدونی چقدر ذوق کردم و شکر کردم و از اینکه میتونم پیاده زیر بارون

 قدم بزنم خوشحال بودم..

 نمیدونی چقدر از اینکه همه جا خلوته و از شر نگاه های کنجکاو مردم

راحتم،خوشحال بودم..نمیدونی چقدر از اینکه تو رو دارم خوشحال بودم...

 مرسی خدای من..

 مرسی...

 این روزا رو به امید بارونای پاییز،برگای پاییز،هوای پاییز میگذرونم...

سلام..

با عشق...

 منتظر یه اتفاق تازه ام که برام تو رو هدیه بیاره..

 منتظر نسیمم که تو وزیدنش تو رو استشمام کنم...

 منتظر بارونم که عطر تو رو برام بیاره...

 منتظر روزای خوب خدا،شاید تصویر چشای عاشق تو ،توی اون روزا

 باشه..

 من همیشه منتظرم.....منتظر...

اما من میخوام خودمم توی این بازی سهم داشته باشم..

نمیدونم بابت کاری که کردم باید سرمو بگیرم بالا یا.......

به هر حال نمیتونستم اون وضعو تحمل کنم...دیوونه کننده بود برام...

لطفا جرات با صدای بلند حرف زدن داشته باش......

 مثل یه گنجیشک بی پناه وسط سوز و سرما،

 مثل یه ستاره ی بی ادعا،

 نشستم تو دل طوفان.....

 بذار آب از سرم رد شه......